ಭಾನುವಾರ, ಜೂನ್ 21, 2015

ಶಾಂತಿಗ್ರಾಮದ ದೇವಾಲಯಗಳು


ಶಿಲಾಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ದೊರಕಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಹೊಯ್ಸಳ ದೊರೆ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನನ ಪಟ್ಟದ ರಾಣಿ ಶಾಂತಲಾ ದೇವಿಯು ೧೨ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಗ್ರಾಮವೆಂಬ ಊರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು. ಶಾಂತಿಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ದೇವಾಲಯಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣ ಹೊಯ್ಸಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದ ನಂತರ ಆಗಿದ್ದು, ಉಳಿದ ಮೂರು ದೇವಾಲಯಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಹೊಯ್ಸಳರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಗಿದೆ. ಈ ಮೂರು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಶಾಂತಲಾದೇವಿ ನವೀಕರಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಳು ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯುಳ್ಳ ಶಾಸನ ಶಾಂತಿಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ದೊರಕಿದೆ.


ಕೇಶವ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಹೊಯ್ಸಳರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಸಮಯದ ನಂತರ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿರುವುದಾಗಿ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ನವೀಕರಣಗೊಂಡಿರುವ ದೇವಾಲಯದ ಮೂಲ ರೂಪ ಹೊಯ್ಸಳ ದೇವಾಲಯಗಳಂತೆ ಇರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಒಳಗೆ ತೆರಳಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ.


ಕೇಶವ ದೇವಾಲಯದ ಹೊರಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಿತ್ತಿಚಿತ್ರಗಳಿಲ್ಲ. ಹಲವಾರು ಸಣ್ಣ ಗೋಪುರಗಳನ್ನು ಹೊರಗೋಡೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದೇವದೇವಿಯರ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನು ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ.


ದೇವಾಲಯವು ಮುಖಮಂಟಪ, ನವರಂಗ ಮತ್ತು ಗರ್ಭಗುಡಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.


ನರಸಿಂಹ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಹೊಯ್ಸಳರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ದೇವಾಲಯವು ಮುಖಮಂಟಪ, ನವರಂಗ, ಅಂತರಾಳ ಮತ್ತು ಗರ್ಭಗುಡಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಮೇಲೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗೋಪುರವಿದೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕೆತ್ತನೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ.


ಶಾಂತಿಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವಾಲಯಗಳ ಪೈಕಿ, ಈ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಭಕ್ತರ ಭೇಟಿ ಹೆಚ್ಚು. ಹರಕೆ, ಮದುವೆ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ಸಮಾರಂಭಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಭಕ್ತರು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಗೋಪುರವುಳ್ಳ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೇನೆ, ದೇವಾಲಯದ ಸುತ್ತಲೂ ಮಾಡು ಹಾಕಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೇವಾಲಯದೊಳಗೆ ನೆಲಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಮಾರ್ಬಲ್ಲು.


ನರಸಿಂಹ ದೇವಾಲಯವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ, ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೂರ್ತಿಯು ನರಸಿಂಹನು ಯೋಗಾಸನದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಯೋಗನರಸಿಂಹ ದೇವಾಲಯವೆಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.


ದ್ವಿಕೂಟ ಶೈಲಿಯ ವೀರಭದ್ರ ದೇವಾಲಯವು ಪಾಳುಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಹಾಕಲಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಹೊರಗಿನಿಂದ ನೋಡಿಯೇ ತೃಪ್ತಿಪಡಬೇಕಾಯಿತು.


ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಮುಖ ದ್ವಾರವು ಯಾವುದೇ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಲ್ಲದ ಪಂಚಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಮಾಸುತ್ತಿರುವ ಗಜಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹಾಗೂ ತಳದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಪಾಲಕರನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಮುಖಮಂಟಪ, ನವರಂಗ ಮತ್ತು ಎರಡು ಗರ್ಭಗುಡಿಗಳನ್ನು ಈ ದೇವಾಲಯ ಹೊಂದಿದೆ.


ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ವೀರಭದ್ರನ ವಿಗ್ರಹವಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿರುವ ಎರಡನೇ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೂರ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಮುಖ ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಮೆಲೆ ಗೋಪುರವಿದ್ದು, ಇದರ ಹೊರಕವಚ ಕಳಚಿಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ದೇವಾಲಯವು ಭವ್ಯ ಮುಖಮಂಟಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಕುರುಹನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಈ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕಾಳಿಯ ಎಂಟು ಕೈಗಳುಳ್ಳ (ಮಹಿಷಾಸುರಮರ್ದಿನಿ) ಅದ್ಭುತ ಮೂರ್ತಿಯಿದೆ. ನಮಗದನ್ನು ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಊರವರು ಈ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಾಳಮ್ಮ ದೇವಾಲಯವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.


ದೇವಾಲಯದ ಸ್ಥಿತಿ ಕಂಡರೆ ಖೇದವಾಗದೆ ಇರದು. ಕಲ್ಲಿನ ರಾಶಿಯನ್ನು ಪೇರಿಸಿ ಇಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ದೇವಾಲಯ. ನವರಂಗದ ಹೊರಗೋಡೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಕವಚಗಳೇ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿವೆ! ಯಾರ ಮನೆ ಸೇರಿವೆಯೇನೋ! ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನದ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ವೀರಭದ್ರ.


ಶಾಂತಿಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಹೊಯ್ಸಳರು ಇಸವಿ ೧೧೨೩ರಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಧರ್ಮೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯ ನಮಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಊರವರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ ನಾವು ಅದಾಗಲೇ ನೋಡಿದ್ದ ಮೂರು ದೇವಾಲಯಗಳತ್ತ ಕೈ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೇ ವಿನ: ಧರ್ಮೇಶ್ವರನ ವಿಷಯವೇ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಬೇರೆ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೂ, ನಮಗೆ ಈ ಧರ್ಮೇಶ್ವರನ ಕುರುಹೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಡುಕಿದರೆ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತೇನೋ. ಆದರೆ ಅದಾಗಲೇ ಶಾಂತಿಗ್ರಾಮದ ಪ್ರಾಚೀನ ದೇವಾಲಯಗಳ ಸ್ಥಿತಿ-ದುಸ್ಥಿತಿ ಕಂಡು ನಿರಾಶರಾಗಿದ್ದ ನಾವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆವು.

ಭಾನುವಾರ, ಜೂನ್ 14, 2015

ಕುಂಬಾರೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯ - ಲಕ್ಕುಂಡಿ


ಕುಂಬಾರೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಮೊದಲು ಕುಂಬಾರ ಗಿರೀಶ್ವರ ದೇವಾಲಯವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಬೀಗ ಜಡಿದಿರುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಎರಡು ಭೇಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ದೇವಾಲಯದ ಒಳಗೆ ತೆರಳಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.


ಒಂದು ದೇವಾಲಯ, ಒತ್ತುವರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಾಗಬಹುದು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಈ ದೇವಾಲಯ ಒಂದು ಜ್ವಲಂತ ಸಾಕ್ಷಿ. ದೇವಾಲಯದ ಸುತ್ತಲು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಲು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನುಸುಳುವಷ್ಟು ಕೂಡಾ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ. ದೇವಾಲಯದ ದ್ವಾರದ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಯೊಂದನ್ನು, ದೇವಾಲಯದ ಗೋಡೆಗೆ ಹಚ್ಚಿಬಿಡಲಾಗಿತ್ತು! ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಹಾಕಬೇಕಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಸುತ್ತು ಹಾಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯದ ಒಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯಬೇಕಾದರೆ, ಒಂದು ಕಡೆಯಿರುವ ಮನೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಗೆ ತಲುಪಲು ಬೇರೆ ರಸ್ತೆಯನ್ನೇ ಬಳಸಿ ಹೋಗಬೇಕು!


ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ತಾಗಿಕೊಂಡೇ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ, ಗೋದಾಮು ಇತ್ಯಾದಿ. ದೇವಾಲಯದ ದ್ವಾರದ ಸಮೀಪವೇ ಹಸು ಕರುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು!


ಒಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಮನೆಯನ್ನು, ಆ ಮನೆಯವರು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ’ನೀವು ಹಾಗೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದರೆ, ದೇವಾಲಯವೇ ಕಾಣುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ’ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ’ಏ ಅದೆಲ್ಲಾ ಬಿಡ್ರಿ ಸರ, ಮನಿ ಬೇಕಲ್ರಿ....., ಗುಡಿ ದ್ಯಾವ್ರಿಗೆ, ಮನಿ ನಮ್ಗೆ’ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಇಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಸಿಮೆಂಟು ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದರು. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಯಾರೂ ಈವರೆಗೆ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಎತ್ತಿಲ್ಲ.


ಇದೊಂದು ತ್ರಿಕೂಟಾಚಲ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದ್ದು, ಹೊರಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಕೆತ್ತನೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ, ಈ ಕೆತ್ತನೆಗಳನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.


ಈ ಮೊದಲು ಕೇವಲ ೪ ದೇವಾಲಯಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಪುರಾತತ್ವ ಇಲಾಖೆ, ಈಗ ಲಕ್ಕುಂಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಾಲಯಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಮನೆಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತು.

ಭಾನುವಾರ, ಜೂನ್ 07, 2015

ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ...


೨೦೧೦ ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಅದೊಂದು ದಿನ ರಮೇಶ್ ಕಾಮತರ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯ ಅಶೋಕ್ ಹೆಬ್ಬಾರರ ಮನೆಯೆಡೆ ಹೊರಟೆವು. ತನ್ನ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಚಾರಣಗೈಯಲು ಬರುವಂತೆ ಬಹಳ ದಿನದಿಂದ ಹೆಬ್ಬಾರರ ಆಹ್ವಾನವಿತ್ತು. ಮುಂಜಾನೆ ಸುಮಾರು ೧೦ ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಸುಂದರ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ಅಶೋಕ್ ಅವರ ಮನೆ ತಲುಪಿದೆವು. ಈ ಚಾರಣವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದು ಅಶೋಕ್ ಹೆಬ್ಬಾರರ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನಾಗಿರುವ ರಾಕೇಶ್ ಹೊಳ್ಳ.


ಅಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ರುಚಿ ರುಚಿ ಕಾಯಿ ಹೋಳಿಗೆ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅಶೋಕ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಮ್ಮ ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಸವಿದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದೆಡೆ ನಮ್ಮ ಚಾರಣ ಆರಂಭಿಸಿದೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ತೀರ್ಥಕೆರೆ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಜಲಧಾರೆ. ನೀರಿನ ಹರಿವು ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ೩೫-೪೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಜಲಧಾರೆ.


ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹದವಾದ ಏರುಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಚಾರಣ ಸಾಗಿತು. ಸುಮಾರು ಎತ್ತರದವರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಸಾಗಿದ ಬಳಿಕ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಈ ಕಾಲುಹಾದಿ ಮುಂದಿನ ಊರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ದಾರಿಯಾಗಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡವನ್ನು ತಲುಪಲು ಒಂದೆಡೆ ಕವಲು ದಾರಿ ಹಿಡಿದು ನೇರವಾಗಿ ಏರಲು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಚಳಿಗಾಲದ ಸಮಯವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಬಿಸಿಲಿನ ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಲ್ಲ. ತಣ್ಣಗಿನ ಗಾಳಿ ಮುದ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮೋಡ ಕವಿದಂತಹ ವಾತಾವರಣ. ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದಂತಹ ವಾತಾವರಣ.


ಮೇಲೇರಿದಂತೆ ಒಂದು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಪ್ರದೇಶ ಸಿಗುವುದು. ನಾವು ಚಾರಣ ಆರಂಭಿಸಿ ಸುಮಾರು ಒಂದುವರೆ ತಾಸು ಕಳೆದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ತಲುಪಲು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಏರುಹಾದಿ ಕ್ರಮಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಈ ಸಣ್ಣ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಏನಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ತುದಿ ಎಂದು ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಂಡುಬಂದ ದೃಶ್ಯ ನನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಗೊಳಿಸಿತು.


ಅಲ್ಲಿ ಮುಂದಿತ್ತು ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ಮೈನವಿರೇಳಿಸುವಂತಹ ನೋಟ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಾನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದೆ. ಆ ಕಡಿದಾದ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇರಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಮೂಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ಆ ಅದ್ಭುತ ನೋಟವನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಸವಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ನಂತರ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ತುದಿಯತ್ತ ಮುನ್ನಡೆದೆವು. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಲೀಸಾಗಿದ್ದ ದಾರಿ, ಮೇಲೇರುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಕಡಿದಾಯಿತು. ನೇರವಾಗಿ ಮೇಲೇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಸುತ್ತಿಬಳಸಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಪೊದೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಡಿದು, ಏನೇನೋ ಕಸರತ್ತು ಮಾಡಿ ಶಿಖರದೆಡೆ ಸಾಗಿದೆವು.


ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ಶಿಖರ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರವಿದ್ದಂತೆ ಭಾಸವಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ನಾವು ಏರಿ ಬಂದ ದಾರಿಯತ್ತ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಾವು ಬಂದ ದಾರಿ ಕಂಡು, ನಮಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗತೊಡಗಿತು. ಬಿಸಿಲು ಇರದಿದ್ದರೆ ಏರುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಸುಲಭ. ಸುಮಾರು ಎರಡು ತಾಸಿನ ಚಾರಣದ ಬಳಿಕ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ನೆತ್ತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆವು. ಅಂದು ಗಾಳಿ ಬಹಳ ರಭಸವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸೂರ್ಯನ ಪತ್ತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಾಸಿಗೂ ಅಧಿಕ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದೆವು.


ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಮನಸಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಈಗ ಅಶೋಕ ಬೇರೊಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದರು. ಶಿಖರದಿಂದ ಹಾಗೇ ಮುನ್ನಡೆದು ’ರಿಡ್ಜ್ ವಾಕ್’ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ತಾಗಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದ ಇನ್ನೆರಡು ಸಣ್ಣ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲಿನಿಂದ ಹಾದು ನಂತರ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಇಳಿದೆವು.


ನಾನಿನ್ನೂ ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದಾಗಲೇ ಬೆಟ್ಟದ ತಳ ತಲುಪಿದ್ದ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಸಹಚಾರಣಿಗರು, ದೊಡ್ಡ ಪೊದೆಯ ಹಿಂದೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾದರು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೊದೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಿಂದ ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಕಡವೆಯೊಂದು ಹೊರಬಂದು ನಾಗಾಲೋಟಗೈಯುತ್ತಾ ಸುಮಾರು ದೂರ ಓಡಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ವನ್ಯಮೃಗವೊಂದು ಕಾಣಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ.


ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ತೆರಳುವಾಗ ನಮಗೆ ಕಾಡೇ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ, ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಕೆಳಗಿಳಿದ ಬಳಿಕ ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಾಸು ಕಾಡಿನೊಳಗೇ ನಡೆದು, ತೀರ್ಥಕೆರೆ ಜಲಧಾರೆಯ ಬದಿಯಿಂದ ಹಾದು, ಅಶೋಕ್ ಅವರ ಮನೆ ತಲುಪಿದೆವು.


ನಂತರ ಅಶೋಕನ ಹೆತ್ತವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಉಪಚರಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕಡಿಮೆ. ಉತ್ತಮ ಊಟೋಪಚಾರ ನಮ್ಮ ಚಾರಣದ ದಣಿವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಗಿಸಿತು. ಈ ರೀತಿಯ ಆತಿಥ್ಯ ದೊರಕಲು ಏನೋ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರಬೇಕು ನಾವು.  ಅಂತಹ ಸಜ್ಜನರ ಸುಂದರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸ್ವಾದಭರಿತ ಊಟ ಸವಿಯುವ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಗದು. ಇಂತಹ ನೆನಪುಗಳೇ ಚಾರಣಿಗರಿಗಿರುವ ಅಮೂಲ್ಯ ಸೊತ್ತು.