ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ...

೨೦೧೦ ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಅದೊಂದು ದಿನ ರಮೇಶ್ ಕಾಮತರ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯ ಅಶೋಕ್ ಹೆಬ್ಬಾರರ ಮನೆಯೆಡೆ ಹೊರಟೆವು. ತನ್ನ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಚಾರಣಗೈಯಲು ಬರುವಂತೆ ಬಹಳ ದಿನದಿಂದ ಹೆಬ್ಬಾರರ ಆಹ್ವಾನವಿತ್ತು. ಮುಂಜಾನೆ ಸುಮಾರು ೧೦ ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಸುಂದರ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ಅಶೋಕ್ ಅವರ ಮನೆ ತಲುಪಿದೆವು. ಈ ಚಾರಣವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದು ಅಶೋಕ್ ಹೆಬ್ಬಾರರ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನಾಗಿರುವ ರಾಕೇಶ್ ಹೊಳ್ಳ.

ಅಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ರುಚಿ ರುಚಿ ಕಾಯಿ ಹೋಳಿಗೆ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅಶೋಕ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಮ್ಮ ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಸವಿದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದೆಡೆ ನಮ್ಮ ಚಾರಣ ಆರಂಭಿಸಿದೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ತೀರ್ಥಕೆರೆ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಜಲಧಾರೆ. ನೀರಿನ ಹರಿವು ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ೩೫-೪೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಜಲಧಾರೆ.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹದವಾದ ಏರುಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಚಾರಣ ಸಾಗಿತು. ಸುಮಾರು ಎತ್ತರದವರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಸಾಗಿದ ಬಳಿಕ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಈ ಕಾಲುಹಾದಿ ಮುಂದಿನ ಊರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ದಾರಿಯಾಗಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡವನ್ನು ತಲುಪಲು ಒಂದೆಡೆ ಕವಲು ದಾರಿ ಹಿಡಿದು ನೇರವಾಗಿ ಏರಲು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಚಳಿಗಾಲದ ಸಮಯವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಬಿಸಿಲಿನ ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಲ್ಲ. ತಣ್ಣಗಿನ ಗಾಳಿ ಮುದ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮೋಡ ಕವಿದಂತಹ ವಾತಾವರಣ. ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದಂತಹ ವಾತಾವರಣ.

ಮೇಲೇರಿದಂತೆ ಒಂದು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಪ್ರದೇಶ ಸಿಗುವುದು. ನಾವು ಚಾರಣ ಆರಂಭಿಸಿ ಸುಮಾರು ಒಂದುವರೆ ತಾಸು ಕಳೆದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ತಲುಪಲು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಏರುಹಾದಿ ಕ್ರಮಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಈ ಸಣ್ಣ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಏನಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ತುದಿ ಎಂದು ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಂಡುಬಂದ ದೃಶ್ಯ ನನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಗೊಳಿಸಿತು.

ಅಲ್ಲಿ ಮುಂದಿತ್ತು ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ಮೈನವಿರೇಳಿಸುವಂತಹ ನೋಟ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಾನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದೆ. ಆ ಕಡಿದಾದ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇರಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಮೂಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ಆ ಅದ್ಭುತ ನೋಟವನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಸವಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ನಂತರ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ತುದಿಯತ್ತ ಮುನ್ನಡೆದೆವು. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಲೀಸಾಗಿದ್ದ ದಾರಿ, ಮೇಲೇರುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಕಡಿದಾಯಿತು. ನೇರವಾಗಿ ಮೇಲೇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಸುತ್ತಿಬಳಸಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಪೊದೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಡಿದು, ಏನೇನೋ ಕಸರತ್ತು ಮಾಡಿ ಶಿಖರದೆಡೆ ಸಾಗಿದೆವು.

ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ಶಿಖರ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರವಿದ್ದಂತೆ ಭಾಸವಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ನಾವು ಏರಿ ಬಂದ ದಾರಿಯತ್ತ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಾವು ಬಂದ ದಾರಿ ಕಂಡು, ನಮಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗತೊಡಗಿತು. ಬಿಸಿಲು ಇರದಿದ್ದರೆ ಏರುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಸುಲಭ. ಸುಮಾರು ಎರಡು ತಾಸಿನ ಚಾರಣದ ಬಳಿಕ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದ ನೆತ್ತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆವು. ಅಂದು ಗಾಳಿ ಬಹಳ ರಭಸವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸೂರ್ಯನ ಪತ್ತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಾಸಿಗೂ ಅಧಿಕ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದೆವು.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಮನಸಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಈಗ ಅಶೋಕ ಬೇರೊಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿದರು. ಶಿಖರದಿಂದ ಹಾಗೇ ಮುನ್ನಡೆದು ’ರಿಡ್ಜ್ ವಾಕ್’ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ತಾಗಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದ ಇನ್ನೆರಡು ಸಣ್ಣ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲಿನಿಂದ ಹಾದು ನಂತರ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಇಳಿದೆವು.

ನಾನಿನ್ನೂ ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದಾಗಲೇ ಬೆಟ್ಟದ ತಳ ತಲುಪಿದ್ದ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಸಹಚಾರಣಿಗರು, ದೊಡ್ಡ ಪೊದೆಯ ಹಿಂದೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾದರು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೊದೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಿಂದ ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಕಡವೆಯೊಂದು ಹೊರಬಂದು ನಾಗಾಲೋಟಗೈಯುತ್ತಾ ಸುಮಾರು ದೂರ ಓಡಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ವನ್ಯಮೃಗವೊಂದು ಕಾಣಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ.

ಕರ್ಕಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ತೆರಳುವಾಗ ನಮಗೆ ಕಾಡೇ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ, ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಕೆಳಗಿಳಿದ ಬಳಿಕ ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಾಸು ಕಾಡಿನೊಳಗೇ ನಡೆದು, ತೀರ್ಥಕೆರೆ ಜಲಧಾರೆಯ ಬದಿಯಿಂದ ಹಾದು, ಅಶೋಕ್ ಅವರ ಮನೆ ತಲುಪಿದೆವು.

ನಂತರ ಅಶೋಕನ ಹೆತ್ತವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಉಪಚರಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕಡಿಮೆ. ಉತ್ತಮ ಊಟೋಪಚಾರ ನಮ್ಮ ಚಾರಣದ ದಣಿವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಗಿಸಿತು. ಈ ರೀತಿಯ ಆತಿಥ್ಯ ದೊರಕಲು ಏನೋ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರಬೇಕು ನಾವು.  ಅಂತಹ ಸಜ್ಜನರ ಸುಂದರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸ್ವಾದಭರಿತ ಊಟ ಸವಿಯುವ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಗದು. ಇಂತಹ ನೆನಪುಗಳೇ ಚಾರಣಿಗರಿಗಿರುವ ಅಮೂಲ್ಯ ಸೊತ್ತು.

ಜಲಸಂಗಿಯ ಮದನಿಕೆಯರು - ೫

ನಾಗಕನ್ಯೆ! ತೊಡೆಗಳಿಗೊಂದು ಹಾವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕೈಯಲ್ಲೊಂದಷ್ಟು ಹಾವುಗಳನ್ನೆತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಉಗ್ರ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತ ನಿಂತಿರುವ ಮದನಿಕೆ. ಮುಖದ ಮೇಲಿರುವ ವ್ಯಗ್ರ ಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತಿದೆ ಆಕೆಯ ಹರಡಿರುವ ಕೇಶರಾಶಿ.

ಎಡಗೈಯಲ್ಲೊಂದು ಗಿಳಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಹಾನಿಯಾಗದೆ ಉಳಿದಿರುವ ಅದೃಷ್ಟವಂತೆ ಈಕೆ. ಸುಂದರವಾಗಿ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆಕೆಯ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿರುವ ಮದನಿಕೆ.

ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿನಂತೆ ತೋರುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅತ್ಯಾಕರ್ಷಕ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮದನಿಕೆಯಿವಳು.

ಈ ಕಡಲತೀರ... ಅಂದ... ಅಪಾಯ...

ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಅನಿಲ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅದೊಂದು ಶನಿವಾರ ಮುಂಜಾನೆ ಆತನ ಆಹ್ವಾನದ ಮೇರೆಗೆ ನಾನು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿ ಅರುಣಾಚಲ ಆ ಕಡೆ ಹೊರಟೆವು. ಫುಲ್ ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ, ನೋಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಮರುದಿನ ಸಂಜೆ ಉಡುಪಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು.

ಮೊದಲು ಈ ಕಡಲತೀರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದೆವು. ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲು ಉದ್ಯಮಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಈ ಕಡಲತೀರವನ್ನು ಜಿಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಸುದ್ದಿಯು ನಿಜವೋ ಅಥವಾ ತದನಂತರ ಏನಾಯಿತು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಸ್ಥಳವೇ ಅಷ್ಟು ರಮಣೀಯವಾಗಿದೆ. ಕಡಲೊಳಗೆ ಚಾಚಿರುವ ಎರಡು ಬೆಟ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಕಿಮಿ ಉದ್ದವಿರುವ ಈ ಕಡಲತೀರವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ಇಲ್ಲೇ ಒಂದು ರೆಸಾರ್ಟ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ರೊಕ್ಕ ಮಾಡುವ ವಿಚಾರ ಯಾರಿಗೂ ಬರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ನೀಡದೆ ಈ ಸ್ಥಳದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕಾದ್ದು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕರ್ತವ್ಯ.

 

ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದರೆ ಈ ಸ್ಥಳ ಕೆಟ್ಟು ರಾಡಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಯಾರೂ ಇತ್ತ ಸುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಸುಪಾಸಿನ ಜನರು ಬರುತ್ತಾರಷ್ಟೆ. ಅದು ಕೂಡಾ ಬಹಳ ವಿರಳ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಬಂದವರು ಇಲ್ಲಿ ಮಜಾ ಉಡಾಯಿಸಿ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ.

ಕಡಲತೀರದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆವು. ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಸುತ್ತು ಬಳಸಿ, ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಆ ಕಡೆ ತೆರಳಿದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಅಂದ ಹಾಗೆ ಈ ಕಡಲತೀರಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಾ ಸವಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಬೇಕು. ನೀರಿಗಿಳಿಯುವುದು ತುಂಬಾನೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಈ ಕಡಲತೀರ ತಟದಿಂದಲೇ ಆಳವಾಗಿದೆ. ನಾನೆಂದಿಗೂ ಎಲ್ಲೂ ನೀರಿಗಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಇಲ್ಲಂತೂ ಅಲೆಗಳ ರಭಸ ಮತ್ತು ಆಳವನ್ನು ನೋಡಿ ನೀರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡೇ ತೀರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಸಂಸಾರ ಸಮೇತ ತೆರಳಿದ್ದೆ. ಅರುಣಾಚಲನೂ ಸಂಸಾರ ಸಮೇತನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಡಬೇಕೆಂದು ನೇಹಲ್ ತುಂಬಾನೇ ಹಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಪಾಯದ ಅರಿವಿದ್ದರಿಂದ, ನೀರು ಕಾಲಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಗಿದ ಕೂಡಲೇ ಓಡಿ ಬರುವುದು ಎಂಬ ಷರತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನೀರಿನೆಡೆ ನಡೆದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆನೇ ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ! ನೀರು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ರಭಸವಾಗಿ ನುಗ್ಗಿ ಬಂತು. ಕೂಡಲೇ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಓಡಿಬಂದೆವು. ನಾವು ನೀರಿನಿಂದ ದೂರ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅರುಣಾಚಲ ನೀರಿನೆಡೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ! ಯಾಕೆಂದು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಅಮ್ಮ ಸೊಂಟದ ತನಕ ನೀರಿನಲ್ಲಿ! ನೀರು ಬಂದಷ್ಟೇ ರಭಸದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿತು. ಕಾಲುಗಳು ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಮ್ಮ ಅಂದು ಅಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾದರು.

ಮುಂಜಾನೆ ಬಂದು, ವಿರಮಿಸಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟವನ್ನು ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಂದವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ, ಅಲ್ಲೇ ಚಾಪೆ ಹಾಸಿ, ಸಣ್ಣ ನಿದ್ರೆ ಹೊಡೆದು ಹಿಂತಿರುಗಲು ಈ ಕಡಲತೀರ ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳ. ನೀರಿನಿಂದ ದೂರವುಳಿದಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು.